APRIL 2012
fOTO'S VOLGEN
De winter is bijna voorbij, het zonnetje begint haar werk te doen; ook onze diertjes laten dit merken en in de kattentuin huppelen ze lustig rond. Bono, Bieke en Leila doen het er goed tussen de andere katjes. Bieke was heel schuw, in de tuin bloeit ze helemaal open, speelt met elk ander katje en komt zelfs flodderen…zalig toch!
In de chalet gaan ze ook terug buiten, ook gaan ze allemaal op de weide en komen als brave en goed opgevoede kindjes terug naar huis ;-) wat moet je je nog meer wensen…
We hadden eigenlijk een heel slecht vorig seizoen, vele kittens werden helaas ziek en ook velen hebben het niet gehaald, geen pretje om alles terug op te ratelen, maar vergeten doen we ze nooit…bij het zien van hun foto’s toen ze nog gezond waren, krijg ik terug de krop in de keel. Maar gelukkig hebben we er ook vele gelukkig gemaakt, ze kregen een nieuwe thuis… Ook enige volwassen katjes vonden het geluk. Onze 4 katjes die we ophaalden te ….. gingen allemaal naar een nieuw baasje, als laatste ons mooie Anaïs. Ook onze herplaatser en lieve Pico vond zijn superthuis, hij stelt het opperbest en de hele familie is dol op hem. Onze gekwetste kater die we in onze buurt vonden heeft zijn baasje terug gevonden, helemaal opgelapt, gecastreerd, getest, geënt… eind goed, al goed!
We hebben nog een paar volwassen en jong volwassen diertjes die op dat ene baasje wachten: Lieve Loeka, een floddertje van de hoogste plank. Balou’tje wenst niet geadopteerd te worden moeten we denken…hij is zo lief met ons, knuffelt ons plat…maar als er mensen zijn die interesse hebben in hem, kiest hij het hazenpad en blijkt de schuwste kat te zijn, begrijpe wie begrijpe wil…
Ons Fanny, een vrij klein tijgerkatje, baarde bij ons haar kittens, maar verloor ze… ze werd ruime tijd erna steriel gemaakt en stelt het nu prima, voor haar zoeken we een rustige thuis. Bertje en Siska werden als pubertjes harteloos gedumpt, kregen te eten bij mensen en mochten er zelfs blijven, maar de huispoezen dachten daar anders over, dus kwam eerst Bertje bij ons, zus Siska konden ze niet vangen. Bertje is een heel lief en speels katje, een jaartje oud. Siska kwam 2 weken later ook bij ons maar is nog wat timide, ze laat haar al meer benaderen en aaien als ze aan het eten is, dit komt wel goed…
Broertje van Bieke die in onze tuin verblijft, zit bij de bende van Molly, Billy, hij was eveneens te schuw maar intussen is hij helemaal open gebloeid en geniet van de aaikes die hij krijgt.
Gelukkig hebben we nog geen kittens in opvang, wel veel vraag, als het seizoen er volop zal zijn, weten we terug geen blijf meer met deze ukjes, hopelijk worden we dit jaar gespaard van veel verdriet…
Ook in Spanje zit het niet stil. De katjes worden er massaal gedumpt, zelfs raskatten… zo komt ons mooie angorakat Snowy morgen (maandag) aan te Zaventem en na lang wachten kunnen de nieuwe baasjes haar een tweede en mooie kans geven.
Ik kreeg bericht van Fabienne om een oproep te lanceren.
Zij wil zoveel mogelijk katjes uit het (een, want er zijn er zovele…)dodenstation halen, een onbegonnen werk, ze zitten er massaal, allen in kille ijzeren plooikooien, na dag 10 worden ze dicht geplooid…gedood, geen genade voor jong of oud, mooi of minder mooi, je hart breekt bij het zien van de foto’s.
Fabienne wil er steeds een paar weghalen en tijdelijk onderbrengen in het plaatselijk kattenhotel, zij vragen per ren 8 euro per dag, indien ze gereserveerd zijn, komen ze bij ons of worden ze opgehaald te Zaventem door hun nieuwe baasje. Ik zou dus graag een potje aanmaken voor dit projectje, een beugeltje voor het betalen van het kattenhotel.
Wie iets wenst te doneren voor de Spaanse katjes, kan dit storten op onze rescue-rekening met vermelding ‘katjes Spanje’. Dit geldbeugeltje wordt dan overgemaakt aan Spanje, op die manier kunnen we ook een steentje bijdragen voor deze sukkeltjes, ze hebben er helemaal geen kans en elk leventje is er eentje waard!
Je kan ook steeds een Spaans katje adopteren, ze worden vooraf steriel gemaakt, geënt, ontwormd en ontvlooid, gechipt en hebben een europees paspoortje.
Ook zijn we nog steeds op zoek naar meterkes en peterkes voor onze Belgische opvangertjes en blijvertjes…
Wij doen alvast verder om het onze diertjes het zo goed mogelijk te maken, ze gelukkig en gezond te zien…maar moeten helaas roeien met de riemen die we hebben.
Enkele sfeerfoto's van ons doen en laten...
Kittentjes en kittentjes...
Een paar werder er reeds geadopteerd maar ze blijven maar binnen komen...
Sammy, onlangs geplaatst. 
Lily, geplaatst, hier met ons Fientje
Pippa, geplaatst
geplaatst
Zorgzame Jani met ons klein Prutske, amper 2 weken, papflessertje...
3 weesjes, gelukkig nam pas bevallen Fanny ze onder haar hoede.
Fanny met haar pasgeborenen.
De jeugd springt in om te flessen.
Prutske krijgt er een weeszusje bij, Jani krijgt zijn werk... 
Hoogzwangere Snoesje...
Het resultaat, 6 kittens, eentje overleed bij de geboorte.
Nog een paar van onze geplaatste schatjes.
4 arme dotjes die we gingen vangen, spijtig genoeg vrij schuw, eentje is reeds een dotje...
Noortje, een lief, rustig pubertje.
2 broertjes en een zusje, eentje werd geplaatst.
Even genieten...
Ons Fientje.
Snoesje nam er een gedumpt borelingetje bij...
Snoesje's kroost
Lieve Pico, een herplaatsertje...
Casja's favoriete plekje...
Ons doodzieke Molly'tje...
Molly'tje nu
Knapperd Kenzo, even poseren op de nieuwe krabpaal...
Update juni 2011
Eindelijk achter de pc …
Even denken waar we moeten beginnen, er gebeurde weeral zoveel.
Laten we beginnen met goed nieuws :
Ons Trini, het tijgerkatje met het geblesseerd achterpootje geniet van een fijne thuis, ze heet nu Senne (op weg naar haar nieuwe thuis, bij het oversteken van de Zenne kwam er een ‘miauwke’ naar boven en vandaar haar nieuwe naam…) Ze zou weinig hinder ondervinden van haar pootje en is heel gelukkig…
Onze wandeling was een succes...vele wandelaars (ong 150 wandelaars) met of zonder hondje(s), maar de meerderheid was er met hun trouwe viervoetertje(s).
Het was een hele organisatie, maar de moeite waard. Niemand wandelde verloren ;-), het weer zat goed mee, niet te warm, niet te koud…
We hebben heel wat shinner-hondjes gezien, bekende snoetjes, nieuwe snoetjes, hartverwarmend hoe de fiere baasjes hen vertroetelen.
Gelukkig waren er ook een paar dappere poezenvrienden die de wandeling trotseerden, dikke mercie aan hen om van soms zó ver tot bij ons te komen om onze diertjes te steunen, ook dikke mercie aan de mensen die ons financieel steunden, maar niet konden komen!
het 'shin-winkeltje' met tal van mooie spulletjes.
Blijde gezichtjes en snoetjes... 
het inschrijvingspersoneel ...
Vele wandelaars melden zich aan...
Onze kleine Jani, net terug van zijn lange wandeling.
een paar van onze sympathieke helpers 'achter de toog' 
Ons engeltje Mick van SHIN, of was het om de mooie handtas te doen?
ze volgen het baasje echt overal mee naartoe...
Mijn schoonbroer Pascal met zijn oogappel, onze galgo Mijas.
Het einde van de zware dag..., met enkele van onze hondjes.
Met Karen en Mick van SHIN, na het in ontvangst nemen van een leuk 'dankjewel-geschenkje'
Onze eerste kittentjes werden vlotjes geplaatst, allen stellen het goed.
Onze kittentjes die nu nog in opvang zitten hebben het moeilijer om een thuis te vinden, er zijn er zovelen en de zwartjes en zwart-witjes blijven het langst ‘zitten’, maar hun lieve baasje zit wel ergens op hen te wachten…
Onze lieve rosse kater Cachou, werd al eens geplaatst en kwam terug, nu kreeg hij een tweede kans… Ik ging een ‘klant’ ophalen voor verblijf in ons kattenhotel, eveneens een geadopteerd diertje. Zij ontdekte onze rescue-site en zag Cachou, ze wenstte hem te adopteren en ik bracht haar katje in contact met Cachou, alles verliep goed, samen bracht ik hen terug naar het baasje, nu is Cachou (nu chatrou genaamd) er een weekje en maakt vorderingen, hopelijk kan hij aarden en komt alles goed… Volgende maand komen beide katjes op logement, hopend dat hij daarna terug mee naar huis wilt ;-)
Ook ons motorisch gehandicapt katje Catho mocht naar een fijne thuis, nooit verwacht, het zou een ‘blijvertje’ zijn met haar handicap, maar een lieve alleenwonende heer zag haar wel zitten, ik bracht haar persoonlijk naar haar thuis en het zat goed…met een goed gevoel liet ik haar achter…mogelijk komt ze ook op logement bij ons.
Ons Katho'tje, een paar dagen voor haar vertrek naar haar nieuwe thuis, hier een weekje in de chalet.
We kregen een oproep van een dame…een ouder vrouwtje werd opgenomen in het ziekenhuis, zij zorgde voor vele zwerfkatjes die nu aan hun lot werden overgelaten, met het gevaar dat zij zouden worden opgepakt, gedood worden etc. Ze smeekte ons om er een paar op te vangen, zo kwamen 4 zieltjes naar ons toe…
Een week later konden 2 katjes naar een kleine boerderij, 2 andere bleven hier. Billy, het jonge katertje past zich vrij goed aan, is niet zo schuw meer, maar Biek, het katinnetje blijft o zo bang, we kunnen haar wel aaien, maar de schrik druipt van haar lijfje…mogelijk wordt ze bij ons vrij gelaten, in de paardenstal, de tijd zal dit uitwijzen.
Nog van dezelfde mensen kregen we de oproep dat er een nestje kittens zat waar ze niet bij konden, maar hadden nu alles op alles gezet om hen te vangen, het lukte… 3 kleine bolletjes van een 3 weekjes, het was hen meenemen of aan hun lot overlaten…het rostje ging snel naar een thuis, samen met een kittentje van een vorig nestje, 2 verblijven nog bij ons, dit zijn het zwartje en het zwart-witje…Milo en Musti
Gisteren kreeg ik een konijntje toevertrouwd… bezorgde mensen konden het niet meer aanzien de konijntjes in hun armbarmelijke toestant te zien zitten, 2 koijntjes aangekocht voor het dochtertje van 3… paar dagen later zaten ze in een donker hok met amper eten en drinkgen. Gratemager, vies en vuil. Na weken smeken, wikken en wegen kregen ze 1 konijntje toevertrouwd, het ander zou herplaatst zijn (?). In die tussentijd kwam ik in kontakt met Jodipro, een opvang voor konijntjes, hamstertjes, ratjes etc. Nina is vrijwilligster in deze organisatie en woont niet zo ver van bij ons, we spraken af en gisteren kon het heel mooie konijntje in opvang…een mooi leventje tegemoet.
Ferre bij haar opvangmama Nina
Die avond nog kreeg ik telefoon van DA Katrien in ons buurt. Er was een meneer aangekomen met een klein kittentje dat bij hem gedumpt werd in de dumpbak voor wilde dieren (rescue voor wilde dieren zoals egels, vogels etc), zij houden zich niet ‘bezig’ met kittentjes, katten, honden…zij hebben hiervoor ook geen vergunning. Gelukkig stapte hij naar de DA toe…maar zij vertrekt met verlof en wilde het kleintje toch wel een kans geven, wat nu? Ik werd dus opgebeld met de vraag om het kleintje een kans te geven, kan je dat nu weigeren? Een half uur later kwam het kittentje hier aan…zo klein…ik schat 2 weekjes en hoe zag het eruit… een enorme ontsteking op de oogjes, kleine kans op overleven…maar ik wil het erop wagen, elk leventje telt toch…?
Het kleintje had reeds in antibioticainspuiting gehad, veel meer had de DA niet kunnen doen omdat ze aan een operatie bezig was.
Ik tracht het die avond nog wat te voeden, maar het diertje was te moe, op…
Ik kruistte de vingers en hing ‘slapen’, geen oog dicht gedaan…
De eerste minuut van de ochtend hing ik bang kijken, oef, het had warm en bewoog…snel hondjes uitlaten (want die zijn op hun uur gesteld;-)) en dan snel papje maken… het kleintje dronk goed, dit zat al goed, daarna de oogjes verzorgen en dit was vreselijk… 1 oogje is ze zeker al kwijt…het is nog afwachten hoe het verder zal evolueren, vanavond nog het prikje toedienen , voeden, verzorgen…elke dag is een gewonnen dag? Ik hoop het zo want het is een vechtertje…
Ons kleine Fientje bij aankomst...
Jani neemt terug zijn taak op als kittenverzorgertje...
Nog even spelen na het buikje rond te hebben gegeten
Het nachtzoentje voor het slapengaan
Ons slechte nieuws:
Enkele van onze schuwe blijvertjes zouden naar de tuin verhuizen, bij een deel van onze huispoezen… Daar hoorde Bono(chronisch snottertje) en Patti bij. Patti was vrij schuw, enkel ik kon haar heel af en toe benaderen…ze was nog niet steriel, dus dachten we om haar te laten steriliseren en haar dan te settelen in het kattenhuisje in de tuin om zo te wennen aan de tuin en haar soortgenootjes.
Patti ging binnen bij onze DA…na een paar uur kreeg ik telefoon van de DA…’ik heb helaas slecht nieuws…’luidde het…de rillingen hingen me over het lijf…’we hebben Patti verdoofd en opeens stopte haar hartje met kloppen, een half uur reanimatie kon niet baten…’. Ik stond verstijfd, wat nu? Hoe komt het? We besloten om toch een autopsie uit te voeren en gelukkig hebben we een oorzaak gevonden, Patti had een geboorteafwijking, ze had een open middenrif…wat gekend is, bij verdoving fataal kan zijn…wij wisten dit niet…misschien werd dit haar vroeg of laat toch fataal geweest, maar leuk is anders… de longetjes zijn gaan inklappen doordat deze niet beschermd werden door het rif, er kon geen hulp meer baten, zo spijtig….we konden haar eindelijk meer vrijheid gunnen…
Ik besloot om Leila, samen met Bono naar de tuin te brengen, Leila is ook vrij schuw, in mindere mate met mij, maar een adoptie zat er wellicht niet in. Beiden stellenhet supergoed, zijn heel gelukkig in de tuin en Leila komt als de beste vleien. Bono vindt het ook de max, spijtig is zijn ‘snot’ nog niet echt beter in de buitenlucht, misschien komt dit nog wel.
Enige blijvertjes zijn intussen naar de chalet verhuisd en vinden het superleuk ze hebben volop ruimte, een renneke om een frisse neus op te halen…het groepje van Toby moet nog even wachten… hun grote ren is nog niet af. Mijn pa wilt even iets anders gaan doen, thuis werken…. Binnenkort hervatten we de werken.
alles inspecteren, 'we kunnen tot bij het plafond!'
Falco, de eerste stapjes in de buitenlucht... 
Loeka en Sonny...
Leuk nieuw speeltje, al die dozen, Casja, Basieltje, Balou en Sonny
Grote knuffel Balou geniet eveneens van het zonnetje...
Eigenwijze Doortje is blij en tevree...
Ziezo, dit was het zowat, nu snel papje maken voor ons Fientje en prikje geven ...
Tot de volgende update….